بازار این روزهای خودرو، تصویری متناقض اما قابلتأمل را پیش چشم فعالان و خریداران قرار داده است. در پی توقف عرضه برخی از خودروهای چینی مونتاژی پرتقاضا طی حدود یک ماه و نیم گذشته، قیمت این محصولات در بازار آزاد با شیبی محسوس رو به افزایش گذاشته است؛ افزایشی که حالا آنها را به مرز قیمتی خودروهای وارداتی رسانده و حتی در برخی موارد، همتراز با آنها قرار داده است.
این در حالی است که وضعیت برای مدلهای چینی وارداتی متفاوت به نظر میرسد. بازار این دسته از خودروها همچنان در رکودی نسبی به سر میبرد و با کمبود تقاضا مواجه است؛ بهگونهای که نهتنها جهش قیمتی خاصی را تجربه نکردهاند، بلکه بعضاً با بیمیلی خریداران نیز روبهرو هستند.
در شرایط فعلی، نسخههای صفرکیلومتر اغلب خودروهای چینی مونتاژی در بازار با قیمتی فراتر از یک میلیارد و ۷۰۰ میلیون تومان معامله میشوند؛ رقمی که آنها را عملاً در جایگاه قیمتی خودروهای وارداتی قرار داده است. این همپوشانی قیمتی، مرز میان «مونتاژی» و «وارداتی» را کمرنگتر از گذشته کرده و پرسشهای جدی درباره منطق قیمتگذاری در بازار خودرو ایجاد کرده است.
بهنظر میرسد ریشه این پدیده بیش از آنکه به کیفیت یا ارزش ذاتی خودروها مربوط باشد، به سازوکار عرضه و تقاضا و همچنین سیاستهای محدودکننده فروش بازمیگردد. هر زمان که جریان عرضه—even بهطور موقت—مختل میشود، بازار با واکنش هیجانی روبهرو شده و قیمتها از بنیانهای منطقی فاصله میگیرند. در چنین فضایی، مصرفکننده بیش از هر زمان دیگری متضرر میشود؛ چرا که نه امکان انتخاب متنوع دارد و نه میتواند با اتکا به معیارهای فنی و کیفی، تصمیمی آرام و عقلانی بگیرد. اگر روند توقفهای مقطعی عرضه ادامه یابد، احتمالاً شاهد تثبیت سطوح قیمتی جدیدی خواهیم بود که بازگشت از آنها دشوار خواهد بود.
